
Κινδυνεύοντας να φανώ καιροσκόπος θα αναφερθώ στα Ζωνιανά που εκτός των άλλων έχουν λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά για την ελληνική τηλεόραση(λέμε τώρα).Τα Ζωνιανά όμως ζουν από την περίοδο της χούντας και μετά μέσα σε όλη την κοινωνικοπολιτική εξέλιξη όλης της Ελλάδος.Και σε όλες τις εκφάνσεις της ελληνικής σταδιοδρομίας.
Δεν έζησα στην χούντα και όσα αναφέρω είναι απόψεις μου από ρεπορτάζ,άρθρα,κουβέντες με παλιότερους(κάθε κομματικής κατεύθυνσης).Οι άνθρωποι χωρίζονταν σε τρεις κατηγορίες: Αυτοί που είχαν βολευτεί,αυτοί που δεν μπορούσαν αν και κατά βάθος ήθελαν ή να βολευτούν ή να αντιδράσουν,και οι αντιρρησίες. Αυτοί που είχαν βολευτεί γαμούσαν τους τελευταίους ώστε να μην χαθεί η βολή τους ή απλά μερικοί κρατούσαν μία πιο διπλωματική στάση απέχοντας ώστε να έχουν και μία πισινή. Οι τελευταίοι γαμούσαν τους πρώτους από συνείδηση και υπήρχαν και ορισμένοι που κρατούσαν μια πιο μετριοπαθή στάση μπας και αποφύγουν βασανιστήρια κτλ.Το μήλον της έριδος για όλους ήταν η κατάκτηση εξουσίας.
Αυτό το χοντροκομμένο μοντέλο χρησιμοποιείται και σήμερα.Τα κόμματα σφάζονται για την κατάκτηση της εξουσίας,οι προστάτες για το ίδιο,οι παραγωγοί χασις επίσης,οι βουλευτές οι υπουργοί,τα κανάλια,αυτοί που πουλούν σερβιέτες....όλοι.
Κάπου ενδιάμεσα υπάρχει ο λαός.Αυτοί δηλαδή που θέλουν να πάνε με τη μία ή την άλλη πλευρά και είτε δεν μπορούν είτε δεν πάνε γιατί είναι ακάλεστοι.Με το ακάλεστοι θέλω να πω το εξής που ίσως να είναι και η ρίζα του προβλήματος.Ο λαός(η τάξη που δεν κυβερνά αλλά παράγει...λέμε τώρα)βρίσκεται στο μέσον και βρίσκεται σαν μη επιθυμητό μέλος της κοινωνίας,παρείσακτος.Αντί λοιπόν οι αντιμαχόμενες πλευρές να προσπαθήσουν να κερδίσουν το λαό ώστε μέσω αυτού να καταλάβουν την εξουσία αλληλοσφάζονται μη δίνοντάς του λογαριασμό.
Στα Ζωνιανά τώρα υπάρχουν οι αντιμαχόμενες πλευρές(χασισέμποροι και ίσως και λίγοι μπάτσοι εναντίων)και ο απλός πολίτης του χωριού που θέλει αλλά δεν μπορεί.Κανείς δεν τον ρώτησε όταν του καταπατήσαν εκτάσεις,όταν του φέραν τον μπάτσο έξω απο το σπίτι του και μέσα σε αυτό στη συνέχεια,όταν δεν μπορεί να αναθρέψει τα παιδιά του με σωστά κοινωνικά πρότυπα.Τον έχουν γραμμένο στα αρχίδια τους.Η ίδια αντίλληψη τότε, η ίδια και τώρα.
Πώς περιμένουμε να αλλάξει η κοινωνία όταν ο τρόπος σκέψης ο συγκεκριμένος θεωρείται θέσφατο;Όταν αυτός που παρανομεί θεωρείται γαμιάς μάγκας και δεν ξέρω τί άλλο ακόμα.Όταν κοιτάμε τον παρανομούντα με δέος ενώ τον ήρεμο τον βλέπουμε σαν μαλάκα;
ΥΓ.1(Προς αστυνομικούς διοικητές)Τί έγινε ρε παιδιά;Πολύ Χόλλυγουντ δεν βλέπετε;Αφού φωνάξω στον κλέφτη μετά πάω και εγώ να τον πιάσω.
ΥΓ.2(Προς μπάτσους με κάλο στον εγκέφαλο)Για κανέναν διαμαρτυρόμενο συνταξιούχο ή για κανέναν φοιτητή είστε καλοί.Για παραπάνω δεν σας παίρνει.
ΥΓ.3(Προς μπατσόπουλα μεσαίας τάξης σαν έναν θείο μου)Δεν φταίτε σε κάτι εσείς και όμως εσείς σκοτώνεστε γιατί απλά είναι η μοίρα της μεσαίας τάξης.Όπως και η δική μας μοίρα...